Een lerares spaans legde haar leerlingen uit dat in het spaans, anders dan in het engels, woorden vrouwelijk of mannelijk zijn.
‘Huis’, bijvoorbeeld is vrouwelijk: ‘la casa’.
Maar ‘potlood’ daarentegen is mannelijk: ‘el lapiz’.
Daarop vroeg één van de leerlingen: ‘en computer; is dat mannelijk of vrouwelijk?’. In plaats van het antwoord te geven deelde de lerares haar klas op in twee groepen: jongens en meisjes. Beide groepen moesten beslissen wat het goede antwoord was en daar vier redenen voor opgeven.
De jongens besloten dat computer vrouwelijk is: ’la computadora’, want:
- Alleen hun schepper begrijpt hun logica
- De taal die een computer gebruikt om met een andere computer te ‘praten’ wordt door niemand anders begrepen
- Zelfs de kleinste vergissing wordt opgeslagen in het geheugen om later gebruikt te worden
- Zodra je er één hebt ontdek je dat je je halve salaris aan haar accessoires uitgeeft.
De meisjes vonden echter dat computer mannelijk is: ‘el computador’, want:
- In plaats van iets uit zichzelf te doen moet je hem eerst aanzetten
- Ze beschikken over heel veel gegevens maar kunnen niet zelf nadenken
- Ze worden geacht je problemen op te lossen, maar de helft van de tijd zijn ze zelf het probleem
- Zodra je er één hebt gekozen realiseer je je dat je, als je iets langer had gewacht, een beter model had kunnen krijgen.



En dat allemaal voor twee filmpjes. Maar goed, iedereen is weer tevreden en de HvA studenten kunnen genieten. Alleen jammer dat zo duidelijk te zien is dat dit de eerste twee bewegende animaties zijn die ik ooit gemaakt heb. Misschien dat ik het nog een keer over doe, als ik tijd heb, na m’n 65e verjaardag of zo.

